استاتیک مغناطیسی
در بین قدیمی ترین و ساده ترین پدیده های علمی پدیده های مغناطیسی قرار دارد . موضوع آهن ربای میله ای و قطب های مغناطیسی در مقایسه با الکترواستاتیک، نام استاتیک مغناطیسی را تعییین کرده است.
پدیده مغناطیسی مانند قطب ها و میدان هایی که آنها تولید می کنند را می توان از نظر میدان ها بواسطه جریان های الکتریکی توضیح داد.با توجه به مقیاس اتمی ، الکترون هایی که در اطراف هسته مرکزی سنگین و مثبت می چرخند یک جریان را بوجود می آورند.بنابراین هرکدام از الکترون های مدار، یک میدان مغناطیسی می سازند.در مجموع مدارهای الکترون ها در صفحات منظمی در فضا قرار می گیرند بنابراین میدان مغناطیسی شبکه ای صفر است.اگر از یک محور مناسب استفاده شود مدارها را می توان طوری سازماندهی کرد که میدان های مغناطیسی آن ها در همان جهت قرار گیرند. در برخی مواد ، مدارها زمانی که جهت دهی شدند، دور از موادی می مانند (شبیه موادی نیستند) که مغناطیس دائمی را می سازند.در مواد دیگر به محض اینکه محور مناسب حذف شد مدارها به موقعیت های تصادفی خود برمیگردند. این مواد را آهن ربای الکتریکی می نامند. برای محورهای مشخص، میدان بزرگتر از میدان تولید شده با آهن ربای دائمی ایجاد می کنند. باید به این نکته اشاره کرد که توانایی برای تولید میدان های شدید تنها عامل بررسی شده در هنگام تصمیم گیری برای ااستفاده از مواد برای الکترومغناطیس نیست. مسائل اتلاف انرژی نیز باید در نظر گرفته شود، البته اگر وضعیت مغناطیسی شدن دائما تغییر کند.